Περνάμε  τόσο πολύ χρόνο με το να ελπίζουμε ότι θα ευτυχίσουμε στο μέλλον, ή  με το να αναμασάμε  το παρελθόν, που ξεχνάμε να ζήσουμε τη στιγμή και αποτυγχάνουμε να συνειδητοποιήσουμε το πιο σημαντικό πράγμα για τον χρόνο … υπάρχει μόνο το ΤΩΡΑ. Το χθες πέθανε και το αύριο δεν έχει γεννηθεί.

Παράδειγμα, ακούμε μουσική με τα ακουστικά μας στο τραίνο και για μια στιγμή μας συνεπαίρνει το τραγούδι και κουνιόμαστε ( λίγο, ένα τακ) ξαφνικά καταλαβαίνουμε ότι μας βλέπουν και αυτή η άδολη στιγμή χάνεται από το παράθυρο.

Ξαφνικά δεν ζεις πια αλλά  αναρωτιέσαι τι θα σκέπτονται για σένα. Φαντάζεσαι ότι σε αποδοκιμάζουν και  παγώνεις. Η ευτυχία σου έχει φύγει, και οι αναστολές σου έχουν φτάσει με όλα τους τα μπαγκάζια. Δεν είναι περίεργο. Θυμάσαι τη μαμά σου να σε τραβάει από το χέρι και να λέει « τι θα λένε όλοι αυτοί που σε βλέπουν να κάνεις βλακείες, εεε?»

ΣΤΑΣΗ

Προσπάθησε να πιάσεις τον εαυτό σου μια κάποια τυχαία στιγμή σήμερα - και δες τι έχεις στο μυαλό σου.

Αν είσαι σαν τους περισσότερους ανθρώπους θα  είσαι οπουδήποτε αλλού εκτός από εδώ και τώρα.  

Θα αναρωτιέσαι αν έκανες καλή εντύπωση σε εκείνη την ωραία τύπισσα νωρίτερα σήμερα, ή αν θα σε πάρει τηλέφωνο ο γκόμενος ή αν θα πετύχει η δουλειά, αν θα πάρεις κάνα φράγκο για να πας διακοπές επιτέλους και εκεί στη παραλία θα μπορέσεις να σκεφτείς τι κάνεις με τη ζωή σου, που δεν δείχνει να σε πηγαίνει και πουθενά σπουδαία

Είμαστε πάντα μόνο ό, τι υπάρχει ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ.

Άρα είσαι καθόλου ευτυχισμένος ΤΩΡΑ ?

Κάνεις  ΟΛΑ όσα θέλεις να κάνεις ?

Υπάρχει ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΜΟΣ για κάτι υπαρκτό ?

Αν η απάντηση σε όλες τις ερωτήσεις είναι ένα βροντερό ΟΧΙ  

ΠΕΣ ΜΟΥ ΑΝ ΟΧΙ ΤΩΡΑ … ΠΟΤΕ?

Γιατί δεν ελέγχουμε την δουλειά μας, τα συναισθήματα των άλλων, την πολιτική κατάσταση, τον καιρό, το χθες ή το αύριο, αλλά μπορούμε να ελέγχουμε τον εαυτό μας πάρα πολύ καλά.

 Άσε το διάβασμα, κοίτα τον τοίχο και πάρε την απόφαση να είσαι ευτυχισμένος ΤΩΡΑ.

Στόχοι, στόχοι και άλλοι στόχοι

Πολλοί  άνθρωποι θέτουν στόχους του ενός ή του άλλου είδους  μπας και επιτέλους ζήσουν το είδος της ζωής που επιθυμούν. Ωστόσο, πολύ συχνά, η στοχοθέτηση «καταστρέφεται» από τον φόβο της αποτυχίας, η οποία μπορεί να ...

• Σε σταματήσει  από τον καθορισμό των στόχων κατ' αρχάς

• Να δημιουργήσει τόση πίεση για επιτυχία που να προκαλέσει κατάρρευση και «κάψιμο»

• Να δημιουργήσει  τόση  εστίαση στην αποτυχία που να γίνει αυτοεκπληρούμενη προφητεία .

Επιπλέον, σε όλους μας έχουνε πει τους παρακάτω αφορισμούς

• Αδιαφόρησε για το αποτέλεσμα  και να απολαμβάνεις τη διαδικασία (κάτι σαν Ιθάκη δηλαδή)

• Πίστεψε ότι δεν υπάρχει αποτυχία αλλά μόνο γνώση

• Η μόνη αποτυχία είναι να μην μάθεις κάτι από την μεγαλειώδη αποτυχία σου

Όμως ... αν είναι η 15 φορά που προσπαθείς να κόψεις το κάπνισμα, ή το βάρος σου εξακολουθεί να είναι πέντε κάτω  - δέκα πάνω,  μετά από 200 δίαιτες, ή είσαι ακόμα ταπί, παρά τους μεγάλους στόχους για πολλά λεφτά, οι αφορισμοί μπορεί να είναι πολύ βλακώδεις και εκνευριστικοί . ( ο κορυφαίος αφορισμός : Έχει ο Θεός … εγώ όμως?)

Εδώ υπάρχει μια εναλλακτική λύση.

Μπορείς να πλαισιώσεις τους στόχους σου ως πειράματα

                Αντί να σκέφτεσαι κερδίζω – χάνω ή πέτυχα - απέτυχα προσπαθείς να μετατρέψεις το θέμα σου σε πείραμα.

                 

Όπως αντί για … θέλω να χάσω πέντε κιλά και να πέσει το ζάχαρο … δοκίμασε

Τι θα συνέβαινε αν για δέκα μέρες έκοβα τη ζάχαρη και πήγαινα και μια μισάωρη βόλτα την ημέρα?

Θέλω να κόψω το κάπνισμα

Πόσο μπορώ άραγε να αντέξω χωρίς τσιγάρο?

Έτσι ενώ οι στόχοι σε πρώτη φάση μπορεί να δημιουργούν ενθουσιασμό και κίνητρα σε δεύτερη φάση συνήθως ενεργοποιούν την αντίθεση επιτυχία/αποτυχία, ιδιαίτερα μετά την πρώτη δυσκολία, μόλις συνειδητοποιήσουμε πόσα πράγματα πρέπει να γίνουν, με την πρώτη ματιά κάποιου που δεν πιστεύει σε μας.

 Και ενώ είναι σίγουρα καλό να έχουμε στόχους μόλις τους θέσουμε ας τους μεταστρέψουμε σε προσωπικά πειράματα, επειδή το πείραμα μας βγάζει από την θέση του υπόχρεου και μας βάζει στην αντικειμενική θέση του παρατηρητή ακόμα και αν το «ποντικάκι» είμαστε εμείς οι ίδιοι.

Υπάρχει και καλύτερος τρόπος για να ζήσουμε...
Υπάρχει το αύριο αλλά ας ξεκινήσουμε από το σήμερα. 

Απελευθερώστε το μυαλό σας από το άγχος. Το δημιουργικό μυαλό είναι η έδρα της νοημοσύνης.  Το μέγιστο ποσό των πληροφοριών που μπορεί κανείς να έχει συνειδητά, είναι ένα τίποτα σε σύγκριση με αυτό που έχουμε όλοι στο Δημιουργικό μυαλό μας. Η ανησυχία μας εμποδίζει από το να εκδηλώσουμε τη δύναμή μας. Η ανησυχία λειτουργεί σαν τα παράσιτα του κήπου που πνίγουν κάθε αξιόλογη ανάπτυξη, σαν τα παράσιτα του σταθμού που καλύπτουν την αρμονία της μουσικής.
Κάθε άνθρωπος που πέτυχε κάτι που ζηλεύεις μπόρεσε να βάλει φρένο στην ακατάσχετη και καταστροφική φλυαρία του εγκεφάλου του.
Υπάρχουν τρόποι ...